En er was licht

Het is een bepaald soort mensen dat het doet. Of ze er zelf heel blij van worden of er juist anderen blij mee willen maken wordt mij nooit duidelijk. Maar opvallend is het zeker. Waar het over gaat? Kerstversieringen. En dan bedoel ik niet zomaar een ster voor het raam of een kerstkrans aan de voordeur. Ik doel op het nabootsen van De Wallen in achtertuinen als de kerstdagen naderen. Casa Rosso is er doorgaans niets bij. Steeds dezelfde mensen presteren het om hun tuin zo te pimpen dat van de stookkosten half Zimbabwe een jaar zou kunnen eten. Of het eten daar nou zo goedkoop of de stroom hier zo duur is laat ik even in het midden. Complete arrensleeën worden opgetuigd met verlichting van alle kleuren van de regenboog, nepsneeuw wordt op het burgerlijke gazonnetje gespoten tot aan de vensterbank en natuurlijk ontbreekt ook de Kerstman niet. Ik vraag me al jaren af wat iemand bezielt om elk jaar weer een dermate groot lichtcircus op te zetten dat het Darth Vader wel erg makkelijk wordt gemaakt om planeet Aarde te vinden. En nu denk ik eindelijk het antwoord te hebben gevonden. En dat uitgerekend Frans Bauer me daarbij, zij het onbedoeld, heeft geholpen, mag een (kerst)wonder heten.

Frans Bauer is volkszanger, voormalig woonwagenbewoner en mediageil. Dit is de best denkbare combinatie om tot een lichtshow te komen die een uitbarsting van de Etna er bleekjes bij af laat steken. Onderaan deze column vind je een voorbeeld. Woonwagenbewoners hebben over het algemeen een wat pover interieur waar vaak geen redden meer aan is. Een nieuwe IKEA-bank betekent in veel gevallen al een verdubbeling van de waarde van het onderkomen. Doorgaans bevatten deze woonketen geen binnendeuren, omdat bij het dichtslaan daarvan er meer dan eens delen van het plafond naar beneden komen zetten. Er blijft dus maar één ding over waar echt iets aan te doen valt. Juist, de tuin! Frans stelde zijn Maris voor tijdens de donkere dagen voor Kerst hun tuin een beetje op te kalefateren om zo zijn afzichtelijke stulpje op wielen te maskeren. Een lumineus idee zo bleek, want zo werd voor alle kampers het leven voor in ieder geval één maand in het jaar een heel klein beetje draaglijker. Hartstikke leuk al die lampjes en dan lijkt het tenminste nog wat. Denk hier nog maar eens aan als je de buurman ziet sjouwen met Rudolf die een slinger rode lichtjes aan zijn reet heeft hangen. Ik weet in wat voor wijk hij heeft gewoond. Frans, bedankt!

3 thoughts on “En er was licht

  1. Ik zag gisteravond dat het onderwerp van je column zelfs wordt overgenomen door RTL Boulevard! Goed bezig!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>