Lang leve de doden van 2010!

Heb je ook zo genoten van de Herinneringsminuut? Ik wel! Gisteren stelde een drietal zenders televisiekijkend Nederland in staat om een minuut lang mensen te herdenken, die in 2010 het tijdelijke voor het eeuwige hebben verwisseld. Om 19:58 precies werd de minuut uitgezonden en ik vond het werkelijk fantástisch! Speciaal voor de gelegenheid had ik een nieuwe TV aangeschaft om optimaal te kunnen herdenken. Ook had ik een hoop vrienden uitgenodigd en voor de nodige versnaperingen gezorgd. Niet om het één of het ander, maar wat hébben we heerlijk herdacht samen! Een minuut was natuurlijk veel te kort, dus we hebben er uiteindelijk een lange en gedenkwaardige avond van gemaakt.

We trapten de Herinneringsminuut af met een gedachte aan good old Harry Mulisch. Eerlijk gezegd dacht ik dat hij al jaren dood was, maar officieel blijkbaar pas sinds oktober dit jaar. Mulisch was zonder twijfel één van de grootste schrijvers ooit, maar het werd hoog tijd dat hij six feet under zou gaan. Ik bedoel, als je meer gepersifleerd wordt dan dat je zelf in de schijnwerper staat, weet je dat je tijd is gekomen. Na Harry was de Herinneringsminuut al voorbij, maar dat mocht de pret niet drukken. Er waren er nog zoveel om te herdenken!

Anton Geesink bijvoorbeeld, die ook het loodje legde in 2010. Ippon. Einde wedstrijd. Anton is 76 geworden en we verbaasden ons erover hoe oud je eigenlijk kunt worden met de ziekte van Parkinson. Dat valt reuze mee! Zijn familie maakte een goede keuze door hem te cremeren en niet te begraven; de stad Utrecht was als de dood voor naschokken. De herdenkstemming zat er bij mij thuis nu echt lekker in. Flessen Grolsch en pelpinda’s verschenen op tafel. Volgende herdenkpatiënt: Antonie Kamerling.

Tja, Antonie. Overduidelijk dat die er al een tijd niet meer zo’n zin in had. Een wandelende tijdbom, dat was het. En nu is die kleine blonde dood. Terwijl het derde biertje opengetrokken werd, vroegen we ons af welke invloed zwager Albert Verlinde precies had op de overlijdensweg van Antonie. Niemand wist het. Nog zo’n gevallen TV-held: verslaggever Conny Mus. Jarenlang lag hij zandhappend in het Midden-Oosten tussen ontploffende landmijnen nieuws te brengen voor RTL en wat denk je? Krijgt hij op vakantie in Nederland een hartaanval! Ik schoot in de lach en verslikte me bijna in een Bifi-worstje toen één van mijn vrienden dat zo zei. Met de nagedachte aan Jorans vader, Paul van der Sloot, bereikte onze herdenkavond zijn hoogtepunt. Het lachsalvo was lang en hevig.

Er overleden dit jaar ook mensen, die me dierbaar waren. Die herdenk ik op mijn eigen manier en wanneer ík dat wil. Daar heb ik geen televisie voor nodig.

Meer columns!!

20 thoughts on “Lang leve de doden van 2010!

  1. Leuke column! Maar wist je dat niet de zenders deze tijdbeschikbaar stellen, maar dat Yarden Uitvaartorganisatie gewoon een minuut zendtijd heeft gekocht op deze zenders? Het is gewoon een reclamespot!

  2. Tuurlijk wist ik dat wel, maar het gaat mij er om dat er mensen zijn die zoiets zieks bedenken als de herinneringsminuut!
    Dank voor je compliment by the way!

  3. Ik heb uit principe niet gekeken, ik vind het echt te gek voor woorden. Het is precies zoals je in de laatste 2 zinnen zegt!

  4. Ik betrap je op je eerste spelfoutje … niets voor jou …. Goede jaarwisseling !!

    Eerlijk gezegd dat ik dat hij al jaren dood was, maar officieel blijkbaar pas

  5. Geweldige column. Zo is het ook. Ziekelijke reclame en gewoon voor jezelf herdenken, kan ook.

    Deze vind ik spits gevonden:
    “En nu is die kleine blonde dood.”

    Een knalcolumn op het einde van het jaar!

  6. Door Bas Klein is de opmerking al gemaakt.
    Wel knap, voor zover ik mij kan herinneren slechts 2 taalfoutjes in een jaar.

    Prima column.
    Bij de reclame spot van Yarden had ook ik een dubbel gevoel.

  7. Ja, ook je begrafenisverzekering is geen transactie meer, maar een gevoel!

  8. “Dat valt reuze mee! Zijn familie maakte een goede keuze door hem te cremeren en niet te begraven; de stad Utrecht was als de dood voor naschokken.”

    Dat valt reuze mee….mooi gevonden man!
    Goed stuk!
    louis

  9. Vriend,

    Wie reken jij tegenwoordig tot je vrienden? Het missen van bier en de bitterballen is tot daar aan toe, maar de pelpinda’s…

    Je (minder goede ???) vriend.

    Volgens mij ben je er ook een paar vergeten: Dodenlijst 2010

    Fijne jaarwisseling, maat!

  10. Bijtende spot.
    Ik ben het met je laatste zin volkomen eens.

  11. Ja, en dan onze Robert ten Brink zalvig horen spreken … all you need is NOT him. Behoorlijk smakeloze manier van reclame maken ook.

  12. er overleefden dit jaar ook weer mensen die me dierbaar zijn.

  13. Groenevelt: dit is voor mij de uitsmijter van het jaar, top!!!

  14. Lees stukjes van JWG altijd met genoegen. Tweede deel deze blog, Geesink in relatie tot de ‘naschokken’ in verband met Parkinson minder lollig. Over Conny Mus en Kamerling hetzelfde. Humor is aalglad pad. Hier te dik ingesmeerd. Is iets anders dan ‘over the top’. Stukje over Mulisch vind ik wel aardig.

  15. Heb even gechecked op Herinneringsminuut.nl of ik toevallig ook al dood ben… nog niet gelukkig! De doden zijn ook al een aardige melkkoe aan het worden blijkbaar. Leuke column weer met goede vondsten.
    Nu is de kleine blonde dood: top!
    Goed 2011 en blijf schrijven!

  16. Heerlijke column!
    Die cynische ondertoon bevalt me uitstekend!

    En die laatste zin herbergt toch ook zeker wel wat emotie.

  17. Echte zwarte humor. Dat maakt deze column wel speciaal, je verontwaardiging voelt heel echt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>