Praat me niet van snelwegschutters!

Vroeger was ik gek op pijltjes schieten met een pvc-buis. Ik knipte lange repen papier uit de NCRV-gids. Welke dag, dat maakte geen verschil. Zaterdagen schoten net zo nauwkeurig als maandagen. De strook papier wikkelde ik om wijs- en middelvinger. Dan trok ik de wikkel voorzichtig in een scherpe punt, bevochtigde ik met mijn tong het stukje papier aan het uiteinde en ik had een pijl. In de pvc-buis leggen, mikken en blazen maar. Ik schat dat ik indertijd de programmering van dik een half jaar televisie door open ramen in de buurt moet hebben geschoten. Leuk als je tien bent, stom als je elf wordt. Zo snel gaat dat. Bij de meesten tenminste, want niet alle kleintjes worden groot.

Pijltjes worden ijzeren balletjes, een pvc-buis wordt een luchtbuks en open ramen worden gesloten autoruiten. En zie daar, bizarre toestanden op de snelweg zijn geboren. Nederland is in de ban van een snelwegschutter. Alsof een waxinelichthoudersmijter, een Suzukistumper en een Damschreeuwer nog niet genoeg zijn. Het kan altijd gekker. Afgelopen maandag heeft Malle Eppie voor de vierendertigste keer een auto beschoten. Achterruit aan diggelen en de bestuurder over zijn toeren. Wanneer bedenkt iemand dat hij op rijdende auto’s gaat schieten? Hoeveel pillen moet je hebben geslikt (of juist hebben overgeslagen) om met een buks in lang helmgras te gaan liggen wachten, totdat er een rode Fiat Panda voorbij komt? Ik denk veel. Heel veel. En wat te denken van het aantal beschietingen! Bij één keer denk ik nog aan iemand die moeite heeft met een prijsverhoging van het ANWB-lidmaatschap, maar vierendertig keer? Dan is er meer aan de hand een tweede lekke band in dezelfde week of een rood stoplicht waar je niet op zit te wachten.

Dat er een verknipte maniak vanuit de struiken langs de snelweg op willekeurige auto’s schiet is erg. Maar erger nog is de aandacht voor deze mislukkeling. Ik vraag me af of ik de enige ben die het door heeft. Die door heeft dat televisie en kranten er juist voor zorgen dat hij blijft aanleggen voor weer een nietsvermoedende automobilist op de A29. Thuis lieten mijn ouders mij vroeger gewoon mijn gang gaan met m’n pijltjes. Niet te veel van zeggen, dan waait het zo weer over. Dat lijkt me nu ook het beste.

8 thoughts on “Praat me niet van snelwegschutters!

  1. Ik ben het met je eens. Bij ieder nieuwsprogramma wordt er uitgebreid over gesproken en dan vidn men het gel dat er kopieergedrag ontstaat.
    Aan de andere kant: Er zijn ook genoeg dingen die de publiciteit niet halen, maar die ook niet verdwijnen.
    Welke handelswijze is dus juist? Moeilijk te zeggen.

  2. Ik ben het niet met je eens !! Deze man of vrouw moet, bij gevonden worden, in elke stad en dorp op een schavot en met een luchtbuks in zijn of haar kont worden geschoten ! Ik stel mijn luchtbuks ter beschikking ! Met behilp van de publiciteit hoop ik dat hij / zij sneller gevonden wordt …. ook de copy cats !

    De kermis kan opgedoekt worden….. we gaan de schutter beschieten

  3. Ben het helemaal met je eens JW. Zo weinig mogelijk aandacht geven aan al die doorgedraaide figuren. Maar ja wie zijn dan onze “rolmodellen” die het wél waard zijn om avonden lang naar te zitten koekeloeren. Ehh…gewoon dus maar weer die TV uit. Lekker naar de kroeg of bij elkaar aan tafel Jamie Oliver spelen (misschien verzinnen we met onze aangeschoten kop nog een leuke list welke de wereld redden zal!)

  4. Alle opties zijn nog mogelijk. 1 ding is zeker, het zijn geen pijltjes van de NCRV-gids.
    Zou het een overvliegende vogel zijn die verkikkerd is op steentjes?
    In ieder geval is het een vreemde vogel die niet zomaar overwaait.

  5. Zit weer goed in elkaar deze column, mooie overgang van jouw pijltjes naar zijn kogeltjes… keurig !

    En voor wat betreft de snelwegschutter… Misschien dat jouw pijltjes daar nog dienst voor kunnen doen

  6. Ben het volkomen met je eens! Goede column, weer.

    (P.S. Door alle problemen bij web-log heb ik besloten te ‘verhuizen’. Mijn columns verschijnen voortaan op nadesplitsingrechtdoor.nl)

  7. “Bij één keer denk ik nog aan iemand die het moeilijk heeft met een prijsverhoging van het ANWB-lidmaatschap…”
    ROFLOL!!

  8. Ik word doodziek van al die pijltjes en bessen in mijn slaapkamer.
    Als ik ze snap, grijp ik ze meteen!
    Anders zal het worden als ik beschoten wordt op de snelweg. Ik trap mijn gaspedaal zelfs iets verder in

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>