Stank voor dank

Arme, arme Davids. Het zal je maar gebeuren. Veertig jaar trouwe dienst, net een week met pensioen en je wordt gebeld door Jan Peter Balkenende. Of je in plaats van freubelen in je volkstuintje, expedities op de Moezel en kruiswoordpuzzelen nog even een onderzoek wilt uitvoeren. Geen idee wat je met zo’n telefoontje aan moet. Na nóg twee keer gevraagd te hebben wie ik precies aan de lijn heb, zou ik hard de hoorn op de haak gooien en het nummer opgeven bij het bel-me-niet-register. Ik ben daarom ook benieuwd wat er door het hoofd schoot van Willibrord Davids toen hem werd gevraagd onderzoek te doen naar de Nederlandse bijdrage aan de invasie in Irak. Misschien even een vlaag van eergevoel. Heel even. Dat gevoel moet snel plaats gemaakt hebben voor medelijden. Want Willibrord wist ook dat arme JP zich in een hoekje had laten drukken door schreeuwerige oppositieleden en nu wanhopig op zoek was naar iemand die hem met dat onderzoek uit de brand wilde helpen. En als je dan in gedachten die betraande, rooddoorlopen oogjes achter dat brilletje voor je ziet, word je week van binnen en kún je niet anders dan ja zeggen. Rustig vissen en met je vrouw tandemfietsen kan tenslotte altijd nog. Tegen een schamele ambtenarenvergoeding een beetje neuzen in wat oude notulen en een paar stoffige ambtenaren interviewen stelde Davids zijn pensioen even uit. Wel, waarschijnlijk was hij in de situatie van toen en met de kennis van nu liever eerder in het boek ‘Gepensioneerd, wat nu?’ begonnen.

Een heel jaar zwoegen, wroeten en ploeteren. Zo lang heeft de Commissie Davids er over gedaan om een 550 pagina’s tellend boek te schrijven over de besluitvorming tot Nederlandse steun aan de oorlog in Irak. Geen klus waar ik voor warm zou lopen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik diep respect heb voor de commissieleden en hoop dat ze toch ergens voldoening uit hebben kunnen halen. Waar ze het in ieder geval niet uit gekregen zullen hebben is uit de reactie van de opdrachtgever. Na overhandiging van het resultaat van vele uurtjes speur- en schrijfwerk presteerde Jan Peter het om binnen no-time met een conclusie te komen die niet in het rapport stond. Of hij nou niet door het leesgedeelte van zijn bril keek, last had van spontane dyslexie of gewoon niet zijn beste wedstrijd speelde was mij niet duidelijk, maar voor Davids moet het als een vernedering gevoeld hebben. Hij had het allemaal nog wel zo helder en overzichtelijk geformuleerd in het boek! Maar JP interpreteerde de inhoud geheel op de hem zo kenmerkende en onnavolgbare wijze. Nietszeggend en onbegrijpelijk tegelijk. “Welnu, in de positie van toen, met de kennis van nu en met inachtneming van de latere besluitvorming over dit onderwerp denk ik nu nog steeds dat we toen de juiste beslissing hebben genomen.”  Zoiets. Hoe zou Davids ’s avonds naar het Journaal gekeken hebben? Ik denk diep zuchtend en heel, heel vermoeid. Eindelijk echt met pensioen.

\"\"

5 thoughts on “Stank voor dank

  1. Hiep hiep hoera voor Jan Peter.
    Zijn reactie heeft prima gewerkt als bliksemafleider. Niemand had het meer over het rapport van Davids, (die kan trouwens beter gaan voetballen) maar wel over de reactie van JP. Daar is door JP goed over nagedacht. Wat een wanvertoning dat debat, een schande voor onze natie, zoals dat zooitje ongeregeld ongenuanceerd over onze Jan Peter viel en daar zoveel tijd aan vuil maakte. Laat ze zich gaan bezig houden met zaken die er werkelijk toe doen in deze tijd. Nee, men moet zonodig happen naar het baasje, als deze een weloverwogen strategische reactie geeft op het rapport. Wat een niveau van onze volksvertegenwoordigers. Diep respect voor Jan Peter die ons door de diepste crisis sinds de tweede wereldoorlog , twee politieke moorden en veel meer moeilijke zaken loodst. Gewoon doorgaan Jan Petertje.

    Op mijn steun kun je altijd rekenen.
    Wij begrijpen mekaar wel.

  2. @Johan, diep respect voor een middelmatige politicus? De eerste polititiek moord was Fortuyn, alleen toen was Wim Kok nog MP. Bij de moord op Van Gogh heeft Balkenende nooit stelling genomen en was het meer pappen en nathouden. De oplossing van Balkenende voor de crisis is om ambtenaren te vragen hoe er 20 miljard bespaart kan worden. Dit kabinet met JP voorop blinkt uit in het vooruit schuiven van moeilijke maar wel noodzakelijke beslissingen.

    Maar goed, hij is op dit moment wel de minste van alle kwaden. Want wie hebben we als alternatief.

  3. Goeie column, Willem! Ik zie de besluitvorming van Davids nu levendig voor me (van vooruitzichten van vissen en tandemfietsen naar HET telefoontje en eindigend bij het journaal, met zijn vrouw er zuchtend naast; je moestuin had er nu al mooi bijgestaan Willi…). Ik ben voor 1 onderwerp!

  4. He JW, je hebt je beroep gemist, je bent een prima column schrijver. Ik voel een column opkomen, heen en weer rijden tussen Alkmaar en Amersfoort en de hele dag praten of scherpe met humor doorspekt columns maken..
    Knap gedaan !!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>