Supermarktterreur

Ik was ook wel eens boos. Stond ik in de Albert Heijn voor het schap met bier, waren de BeerTender-fustjes op. Niet voor de eerste keer. Laaiend was ik. Trok ik zo’n puisterige medewerker aan zijn haren om verhaal te halen. En altijd weer wees die winkelbediende me doodleuk op de Heineken-thuistapvaatjes van 5 liter. “Ik heb een BeerTender, achterlijke gladiool! Daar passen die grote krengen niet in. En nee, ook niet als ik wat harder duw nee!” Vervolgens verdween de medewerker altijd naar achteren om fustjes te zoeken in het magazijn. En ik maar wachten. Alsof ik alle tijd had en de hele dag papieren vliegtuigjes zat te vouwen. Hallo! En nooit hè, echt nooit, kwam die medewerker dan terug met een passend biervaatje. “Sorry meneer, maar we houden een lage voorraad aan, omdat ze zo vaak gestolen worden.” Ja, wat heb ík daar aan? Ziedend van woede sjokte ik dan maar weer met een krat bier naar de kassa. Net als vroeger. Goed, ik mocht dan kwaad zijn over het ontbreken van mijn fustjes, maar verder dan wat gescheld kwam het nooit. In Steenwijk denken ze daar anders over.

Een medewerkster van de plaatselijke supermarkt raakte ernstig gewond aan haar vingers, omdat iemand scheermesjes in de handvatten van een krat bier had gemonteerd. Echt! Het ongelukkige meisje pakte nietsvermoedend een lege krat van de band en pats! Drie pezen naar de gallemiezen. Supermarktterreur in Steenwijk. Boos zijn dat de kratten te hoog worden gestapeld in de winkel en dan een bloedbad aanrichten bij de emballage. Het is boodschappen doen anno 2011. Ik denk dat er volgende week drie bloedende varkenskoppen aan de winkelpui vastgespijkerd zitten bij de Albert Heijn. Opgehangen door een kort lontje, dat vindt dat de speklappen naast de gekruide drumsticks horen te liggen en niet achter de lamskoteletten. Ik vrees het ergste voor het winkelpersoneel als hun blauwe kloffie iemand op de zenuwen gaat werken.

Een klacht over een product indienen bij de servicebalie is iets wat je vroeger deed. Je beheerste je en zei met trillende stem dat er één van je tien gekochte eieren kapot was in de verpakking. Kreeg je twintig cent terug en was de zaak af. Die tijd is geweest. Klanten laten zich niet meer afschepen met een excuus van de manager of een kortingsbon voor een mud aardappelen. Ze laten op niet mis te verstane wijze zien wie werkelijk de baas is in de supermarkt. Mijn BeerTender staat inmiddels op zolder en ik drink weer ouderwets bier uit een krat. Altijd op voorraad in de AH. Dat scheelt de nodige frustratie, maar oh, wat zijn die rijen voor de kassa lang!

 

 

5 thoughts on “Supermarktterreur

  1. Ik meende even dat ik een column van Nico Dijkshoorn aan het lezen was.

  2. Serieus, wat een nasty kerel is dat die dat gedaan heeft. Wil geen GeenStijl praktijken prediken hier, maar toch….

    Je zou bijna gewoon weer ergens anders gaan drinken. De kratjes niet meer veilig, de vustjes op. Wat moet je dat nog? Aan de toog hangen tot de vroege uurtjes. De castelijn vermoeien met jouw ‘boeiende’ verhalen. Zwalkend de weg naar je kribbe proberen te vinden.

  3. Seneca zei het al: “Wie niet boos kan worden is een dwaas, wie het niet wil is wijs”. Aangezien er ALTIJD bier in fustjes op voorraad moet zijn……….

  4. Wat een rijke fantasie moet je als column schrijver hebben.
    Mooi dat je zo ook nog een stukje frustratie van je af kunr schrijven.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>