Symbolische waarde

Er spookt al twee weken een prangende vraag in mijn hoofd. En niet alleen in dat van mij. De vraag is de volgende. Waarom bleven de ministers Opstelten en Schippers angstvallig in hun brandweerbusje zitten bij hun bezoek aan de brand in Moerdijk? Menig journalist heeft zich dit openlijk afgevraagd en tot op heden heeft niemand de vraag kunnen beantwoorden. Maar ik ben er uit!

Eerst dacht ik dat Opstelten en Schippers de rit achterin de bus gebruikten om uitgebreider met elkaar kennis te maken. Het valt toch niet mee om met zo’n nieuwe ministersploeg direct tot grote prestaties te komen. Daarvoor moet je elkaar natuurlijk goed kennen. Weten wat je collega op de boterham heeft tijdens de lunch. Van elkaar weten op welk strand men luiert tijdens het zomerreces. Maar nee, beiden komen uit het VVD-nest. Die kenden elkaar natuurlijk al van haver tot gort. Dit was niet de reden van de weigering om de bus uit te komen en de hulpverleners een hart onder de riem te steken.

Toen dacht ik even aan het kinderslot. Dat zal je gebeuren zeg. Dat je haast niet kunt wachten met uitstappen en voor de camera’s die groengele dampen diep inhaleert om te bewijzen dat deze heus niet schadelijk zijn voor je gezondheid. En dat dan het portier op kinderslot zit! Dat wil je niet. Ik meende een wild op de autoruiten bonkende Opstelten te zien met zijn neus tegen het raam gedrukt. Later bleek dat hij zwaaide naar het camerateam van de NOS.

Nee, het antwoord is even briljant als eenvoudig. Opstelten en Schippers gaven het volk een geheim teken! Ze hebben Nederland op geniale wijze duidelijk gemaakt hoe het nieuwe kabinet omgaat met problemen. Namelijk: laten merken dat je iets heel belangrijk vindt, maar er in de praktijk helemaal niets aan doen. En zo werden er ministers op deze ‘ramp’ afgestuurd, die vervolgens expres bleven klessebessen achterin de bluskar. Een klassiek voorbeeld van symboolpolitiek. Gaat de kwestie Afghanistan niet precies zo? Het kabinet Rutte vindt een nieuwe missie heel belangrijk. Ligt echter gevoelig en dus stuurt men alleen politiemensen. Of het fileprobleem. Hard roepen dat je dat thema  serieus neemt en vervolgens voorstellen de maximumsnelheid te verhogen met 10 kilometer per uur. Daadkracht van symbolische waarde.

Intussen hadden de nieuwbakken ministers het prima naar hun zin in de bus. “Kijk dan, ze denken echt dat we er uit komen” fluistert Opstelten. “Haha, ja inderdaad, ik zie de brandweercommandant al aan komen dartelen. Chauffeur, gas!” roept Schippers, “We hebben vanmiddag nog een debat te voeren over het boerkaverbod.”



10 thoughts on “Symbolische waarde

  1. Leuk.
    Deze regering begint met gewenst gedrag te vertonen, en ze denken dat De Mensen dat niet doorhebben. Laten zien dat je iets heel belangrijk vindt, terwijl je het helemaal niet belangrijk vindt, opdat De Mensen die dat wél heel belangrijk vinden gaan denken: Zó, die nieuwe regering pakt aan! Geen woorden maar daden! Zogenaamd goodwill kweken, om dan later met de minder fijne maatregelen aan te komen. Dan valt het ook helemaal niet meer op, dat ze niets aan het milieu doen.

  2. Goeie vondsten weer…kinderslot! haha! Lijkt mij trouwens het meest logische..

    louis

  3. Met leuke kwinkslagen geschreven.
    Had van mij nog wel wat scherper gemogen.

    Wat zijn de tijden veranderd.
    Ik zie een beeld voor mij van destijds koningin Juliana die met lieslaarzen na de watersnoodramp in Zeeland een bezoek bracht aan het rampgebied.
    Tjonge, wat hebben we een vooruitgang geboekt.
    Anno 2011 blijven onze bewindslieden bij een bezoek aan een rampgebied met hun luie reet in het busje zitten. Ik hoor ze denken: Stel voor dat mijn schoenen vies worden of dat we vervuilde lucht inademen.
    Dat kunnen we niet hebben.
    Het land moet immers geregeerd worden.

  4. Een kinderslot! Die derde alinea vind ik het sterkst, hoe verzin je het…

  5. Grappig dat je in je column met het te berde brengen van het kinderslot precies hetzelfde doet als de ministers. De aandacht afleiden van datgene waarom het werkelijk gaat. Maar misschien is dit ook wel on(der)bewust gebeurd.

    Mien Geller

  6. Grappig geschreven met een venijnig ondertoontje. Daar hou ik wel van! Die schijtebroeken…

    groet van Pally

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>