Verward

Een waxinelichthouder! Dát gooide een toeschouwer naar de Gouden Koets op Prinsjesdag. Ik begrijp dat niet iedereen het beste voor heeft met het Koningshuis. Dat mensen dat graag willen uiten snap ik ook. Maar een waxinelichthouder? Niet bepaald een werpattribuut waar ik aan denk als ik iemand eens flink de stuipen op het lijf wil jagen. Ik denk dat de gemiddelde huisraad betere alternatieven biedt. Mieter maar eens een broodrooster, een krat bier of een espressomachine naar een automobilist. Tien tegen één dat hij minimaal zijn wenkbrauw optrekt. Ja, als je dan toch een signaal af wil geven, laat dan in ieder geval zien dat je er goed over nagedacht hebt.

Het doelwit van de beste man was Koningin Beatrix. Hij had kunnen weten dat er heel wat voor nodig is om haar angst aan te jagen. Want na de Suzukistumper en de Damloeier is zij wel wat gewend. Moet je natuurlijk niet aankomen met een waxinelichthouder. Op zijn minst een ongelukkige keuze van de Haagse oproerkraaier. De krant meldt volledig ten overvloede dat de waxinewerper een verwarde man is. Alsof mensen die geestelijk in orde zijn ook eerst twee uur op zoek gaan naar een waxinelichthouder, dan een eeuwigheid in het oranje langs de route wachten op de Koningin en haar vervolgens bekogelen met zo’n ongewoon attribuut.

Tóch heeft deze verstrooide dorpsgek iets moois over zich. Hij doet geen enkele moeite om te verhullen dat hij niet helemaal spoort. Hij weet dat hij af en toe een beetje gek uit de hoek komt en accepteert dat van zichzelf. Hij pist eens tegen de schutting van een buurtbewoner of houdt de wijk met luidkeels geraaskal uit zijn slaap. Geeft allemaal niet, want mensen in zijn omgeving weten dat hij verward is en houden rekening met hem. Er zijn er genoeg die óók verward zijn, maar dat totaal niet in de gaten hebben. Laat staan dat ze er rekening mee houden.

Koningin Beatrix zélf bijvoorbeeld, die zag er ook tamelijk verward uit op Prinsjesdag. Als je accepteert dat er zóveel open deuren en nietszeggende zinnen in je belangrijkste speech van het jaar staan, dan ben je er toch niet helemaal meer bij? Dan laat je toch zien dat je je onderdanen niet meer serieus neemt? Zo zei ze bijvoorbeeld: “Een harmonieuze samenleving is gebouwd op respect, verdraagzaamheid en wellevendheid. Dat vergt geven en nemen, tolerantie maar ook aanpassing.” Waarom zo inhoudloos vraag ik me af. Waarom niet een kleine traan laten en met een trillende stem zeggen dat je de manier waarop mensen tegenwoordig met elkaar omgaan spuugzat bent? Dan toon je tenminste emotie en maak je indruk op je volk. In ieder geval op mij.

Beatrix niet. Van begin tot eind bleef ze oeverloos holle termen spuien in de troonrede. Altijd heb ik haar een sympathieke vrouw gevonden, maar met deze troonrede heeft ze me in verwarring gebracht. Ik ga maar eens op zoek naar mijn waxinelichthouder. Om een kaarsje te branden voor alle verwarde mensen in dit land.
\"\"

Meer columns op Life is a Bitch!

Visite

In een Haags bruin café raakte ik maandagavond in gesprek met een bediende van koningin Beatrix. Zijn hoofdtaak is het verzorgen van de visite op paleis Noordeinde. Hij had een loodzware dag achter de rug en was nu zelf toe aan een borrel. Na de val van de regering had hij veel gasten moeten ontvangen vandaag. Zoonlief Willem-Alexander was druk met het aanmoedigen van Olympiërs in Vancouver dus had hij alles alleen moeten doen. Daarnaast had hij ook nog eens te maken met een chagrijnige koningin, omdat die haar welverdiende skivakantie af had moeten breken. Ik besloot de beste man een biertje aan te bieden en vroeg hem naar zijn belevenissen van de dag.

De drukte kwam al vroeg op gang met het bezoek van Jan Peter om half negen. Hij wilde graag anderhalf zoetje in zijn koffie en had ook om een kaakje gevraagd. Bea wist via de Twitter van Maxime Verhagen natuurlijk allang dat de premier zijn ontslag zou komen indienen en probeerde hem nu een beetje te troosten. “Geeft niks hoor Jan Peter, je partijgenoten gunnen je vast een vijfde poging” sprak ze teder tot de aftredend premier. “Maar het is zo oneerlijk majesteit, die ondeugende Wouter doet het allemaal expres”. De bediende vertelde me dat Jan Peter tijdens zijn bezoek tot driemaal toe luid snotterde in zijn lichtgroene CDA-zakdoek.

Iets over tienen arriveerde Wouter Bos bij het paleis. Hij oogde wat vermoeid, maar was in een goed humeur. Wouter werd een koffie verkeerd geserveerd. Beatrix twijfelde of ze hem ook een koekje zou geven en besloot daar nog even mee te wachten. “Ach weet u majesteit, ik werd een beetje duizelig van al dat gedraai en daarom wilde ik nu gewoon eens mijn poot stijf houden. En de miscommunicatie tussen Maxime en mij komt hoofdzakelijk doordat ik hem niet kan verstaan” vertelde Wouter. De bediende vertelde me dat de koningin Wouter  vervolgens een draai om zijn oren gaf en hem verweet dat hij alleen maar de wijsneus uithing zonder echt zijn best te doen”. Na de lunchpauze had de bediende een nogal zenuwachtige André Rouvoet binnengelaten. De vorige keer was hij ook al erg nerveus geweest en had drie keer moeten plassen tijdens zijn bezoek. André vertelde de koningin dat hij nog het meest verbolgen was over het feit dat Jan Peter en Wouter de verjaardag van Eimert van Middelkoop hadden versjteerd. Die had tijdens de laatste ministerraad op appelkruimelvlaai getrakteerd, maar dat werd in de sfeer van cake bij een begrafenis genuttigd. “Lieve André, ik waardeer al je zalvende bemiddelingspogingen enorm, maar trek het alsjeblieft niet teveel aan” sprak Bea hem bemoedigend toe.

Ik vroeg de bediende welke herinnering aan deze dag het meest bij zou blijven. Hij antwoordde dat dat toch wel het bezoek van Mariëtte Hamer moet zijn geweest. Die vertelde Beatrix dat ze afgelopen weekend een ‘Goede Tijden Slechte Tijden-marathon’ had georganiseerd, zodat ze de ellende van vrijdagnacht een beetje van zich af kon zetten. Ik lachte naar de bediende en zei dat ik jaloers was op zijn baan. Ook vroeg ik nog even naar het bezoek van Geert, maar die was nog niet geweest. Hij had gebeld dat hij geen zin had in koffie en liever ’s avonds op visite kwam met een fles champagne om samen met Hare Majesteit een toost uit te brengen. Het was een mooie dag.

\"\"