Moet je horen

Vorige week was er een voetbalwedstrijd tussen 010 en 020. Doorgaans een gelegenheid voor een groot aantal oermensen uit beider supporterskampen om hun wederzijdse haat te uiten. Tevens na de missie in Uruzgan hét evenement dat ziekenboegen in no time doet uitpuilen. De KNVB en de gemeente Rotterdam was er veel aan gelegen om het beladen duel eens zonder een afgetakelde Coolsingel, in elkaar getimmerde wijkagenten en psychisch mishandelde scheidsrechters te organiseren. Rotterdam zou er the day after niet wéér uitzien als Bagdad.

Wekenlang was er gebrainstormd door voorzitter en stafmedewerkers over noodzakelijke maatregelen. Tijdens de laatste vergadering besloot men tot een rigoureuze drooglegging van de hele stad. De druppel die de emmer al zo vaak deed overlopen bevatte in elk geval geen alcohol. Daarnaast werden lelijke ballenjongetjes omgetoverd tot mooie ballenmeisjes. Dat laatste om de door Red Bull strak staande harde kern tóch nog een pleziertje te gunnen. Toen de rondvraag bijna ten einde was opperde de secretaresse een aanvulling: “Kunnen we geen doventolken inzetten om te checken wie er vieze leuzen scandeert in het stadion? Die kunnen we dan een stadionverbod geven.” Verrek, dat daar nog niet eerder iemand aan had gedacht!

Koos en Gonny van firma Deaf but Happy BV zaten op rij 8 van de tweede ring in De Kuip. Eigenlijk stond Koos ingeroosterd voor een tolksessie met dove verslaafden en Gonny voor het Dovenjournaal, maar de bekerfinale zorgde voor ruis in de planning. Met een verrekijker observeerden ze aandachtig de aanwezigen in het stadion. Koos en Gonny hadden een lange lijst bij zich met daarop de voornaamste krachttermen gedrukt. De Vieze Leuzenlijst noemen ze die bij de voetbalbond. Hierop werden door Koos en Gonny de rij- en stoelnummers van schreeuwlelijken aangevinkt. “Koos, wil jij eens meekijken? Daar, achter het doel. Ik liplees vrij duidelijk ‘hoerenjong’ uit de mond van die kale met een getatoeëerde F op zijn wang. Maar het kan ook ‘goed hoor’ zijn.” Koos was zelf net druk met het screenen van het familievak, waar hij meende te constateren dat een driftige supporter het geluid van een sissende gasfles inzette. Verduveld lastig te zien. Het liplezen van vijftigduizend supporters viel Koos en Gonny zwaar. De duizenden bewegende lippen en gebaren  overvielen hen als een Babylonische spraakverwarring tot de macht tien. In de rust voerden de ballenmeisjes een act op. Gonny veerde op en liplas direct dat velen  tegelijk ’bier en tieten tralalalá’ riepen. “Helaas Gon, dat staat niet op de lijst” sipte Koos. Binnenkort is er een persconferentie van de KNVB waarin de resultaten van de maatregelen worden gepresenteerd. Voor één keer verruil ik het Journaal voor het Dovenjournaal.

\"\"

Meer columns op Life is a Bitch!