Eerste klas Feyenoorders

Zondagmorgen 11:45 uur. Door een toevalligheid zit ik in de trein van Groningen naar Rotterdam. Belangrijk detail: ik bevind me in de eerste klas. Vlak bij mij in de buurt zit een groepje Feyenoord-fans annex boerenpummels uit Gerkesklooster. Dat laatste weet ik niet zeker, maar gok ik omdat ik ze nauwelijks kan verstaan. De jongens dragen afgetrapte gympies, een vale spijkerbroek en een te groot zittende Feyenoord-sweater. Ze zien er dreigend uit met hun norse koppen, waarvan het lijkt alsof ze er uren mee hebben vastgezeten in hun Marshall & Sons maaidorser. Feyenoord moet voetballen en wordt vanmiddag aangebruld door deze schare heikneuters.

Het boer’n heerschap laat duidelijk merken doorgaans op een trekker te zitten in plaats van in de trein. Laat staan dat ze weten hoe zich koest te houden in de eerste klas. Uit een boodschappentas van de Jumbo worden om de haverklap bierblikjes getoverd. De inhoud verdwijnt voor de helft in hun vierkante smoelwerken en voor de andere helft over de vloer. Dat alles gaat gepaard met luide oerkreten. “Boehhh” en “bàààhh” gaat het. De jongens gedragen zich alsof ze na lange tijd zijn vrijgelaten uit hun kooi en zingen uitbundig. Enthousiast gaat het van “Juppie, juppie, juppie, Feyenoord wordt kampioen!” tot   “Johooo, johooo, johooo, Feyenóóóórd!”. Gezellig. De overige reizigers kijken elkaar meewarig aan en schudden het hoofd. Ik schud met hen mee. Het zijn momenten waarop je hoopt dat de conducteur plotseling opduikt en de onbehouwen dorpelingen vermanend aanspreekt. Maar tegelijkertijd weet ik dondersgoed dat conducteurs zulk publiek tegenwoordig liever mijden dan hen op een preek trakteren.

Ik sta stil bij het contrast tussen de prestaties van Feyenoord en de manier van reizen van deze rauwe holbewoners. Ploeterend in de staart van de Eredivisie versus het prinselijke pluche van de eerste klas. Het is alsof je in een chique driedelig maatpak op sollicitatiegesprek gaat voor een baan als rioleringsreiniger. Ik grinnik bij de gedachte en schat in dat de kudde wilde fans in de banken voor mij, te dom is om zich de ironie daarvan ooit te beseffen. Ik kijk nog eens goed naar de onnozele supporters, die inmiddels zwaar aangeschoten en stinkend naar alcohol jubelen dat Feyenoord klaar is voor Europa, en ik weet zeker:  deze fans zitten wél, maar horen níet in de eerste klas. Dat sluit trouwens mooi aan bij hun gevallen helden uit Rotterdam. Die voetballen ook in een hogere klasse dan waar ze eigenlijk thuis horen.

Meer columns op Life is a Bitch!

Ontdek je plekje

Rotterdamse gezinnen zijn gewaarschuwd. Vooral de gezinnen die graag een rondje bos doen. Die lopen het risico om praktiserende homo’s tegen te komen tijdens hun zondagse wandeling. Besnorde mannen met leren broeken, ontbloot bovenlijf en politiepet. Hete kerels die lekker van elkaar genieten in de buitenlucht. Waar dit over gaat? Over een paar weken wordt er in Rotterdam een heus homobos geopend. Compleet met bomen, struiken en open plekken waar het gras twee mannenkontjes hoog is. Dat je het even weet. Gemeente Rotterdam wil in het Kralingse Bos graag iedereen zijn eigen plekje geven. Picknickers en nudisten hebben al een eigen stek en straks wordt ook de bosbehoefte van homo’s bevredigd. De lesbische variant lijkt een kwestie van tijd. Lesbos gaat die heten.

Eerlijk gezegd vind ik het een prachtig initiatief. Echt. Afhankelijk van je hobby kies je zelf je bestemming in het Kralingse bos. Je schuift aan bij de BBQ-ers, maakt een stevige wandeling of graait vrijuit in de broek van de buurman. Nou ja, als je dat wilt dan. Voor elk wat wils in het bos. Als je homo bent lijkt het me ook heerlijk. Ongegeneerd in een afgebakend stuk bos naakt rond banjeren en je lokroep laten schallen. En dat allemaal zonder het gevaar dat je mensen tegenkomt die daar niet op zitten te wachten. Want het gebied voor de herenliefde wordt keurig gemarkeerd met regenboogkleurige paaltjes. Let daar dus wel op hè? Niet dat je ineens met je kinderen middenin het homogebied zit. Dat je uit moet leggen waarom oom Karel paardjerijdt zonder kleren aan met een leren tuigje in zijn mond.

Ik kan me niet voorstellen dat er een ander land is waar in één bos zóveel mogelijkheden worden geboden voor zóveel verschillende soorten mensen. De gemeente Rotterdam verdient een pluim voor hun kleurrijke bosplannen. Maar niet voor de promotie ervan. Voor de opening staat namelijk niets officieels gepland. Geen grootse ceremonie met roze ballonnen en gratis lolly’s. Een woordvoerder van de gemeente laat weten dat een ruiterpad ook niet officieel wordt geopend. En daarmee een homobosgebied ook niet. Slappe hap! Ontplooi je eerst mooi idee en als puntje bij paaltje komt, geef je niet thuis. Tienduizenden euro’s geven ze uit aan promotie van diverse activiteiten in de stad, maar een vooruitstrevend plan als een homobos wordt gelijkgesteld aan een fucking ruiterpad. Nog een week of vier en dan is de opening van het homobos een feit. Misschien bedenken de Rotterdamse klerken zich nog en marcheren ze en masse op zondagmiddag in een roze maatpak door het Kralingse Bos. Ik hoop het!

\"\"

Meer columns op Life is a Bitch!