Droom van Oranje

Een droom. Geen gewone, maar zo eentje waar je lang over blijft prakkiseren wat ie nou betekent. Ik stond in mijn woonkamer en was gekleed in een fel oranje SS-uniform. De gordijnen waren rood-wit-blauw en de muur was vol gekalkt met pro-Nederland leuzen. ‘Hup Holland Hup’ las ik naast een levensgroot schilderij van Koningin Beatrix. De televisie stond aan. In een Bavaria-jurk gehuld presenteerde Rob Trip het nieuws. Geloof me, dat wil je niet dromen. Al nippend aan een biertje berichtte hij over de populariteit van Oranje in de wereld en dit werd geïllustreerd met een bizarre reportage uit Zuid-Afrika. Een volledig uitgedoste Oranjefan stond te pissen bij een onschuldig meertje toen hij werd gegrepen door een krokodil. De camera toonde een close-up van de grote krokodillenbek, waarvan de tanden langzaam oranje kleurden door het kauwen op twee enorme oranje neptieten. De arme jongen schreeuwde het uit van de pijn. Op de melodie van het Wilhelmus.

Ik zei al, het was een vreemde droom. Iedereen leek iets van Oranje te willen, zelfs stokoude diersoorten als de krokodil. Misselijk zette ik de televisie uit en liep naar het toilet. Opgelucht keek ik na een minuut of vijf achterom en wat zag ik? Een volmaakte oranje bolus! Hij rook naar vers gevangen haring en er stond zelfs een Hollands vlaggetje ingeprikt. Ik dacht dat ik gek aan het worden was.

Een hongerig gevoel deed mij op zoek gaan naar een ontbijt. In de keuken aangekomen sloeg ik wederom steil achterover van verbazing. Mijn keuken was getransformeerd tot een enorme FEBO-wand. Geen aanrechtkastjes of gootsteen maar een enorme rij metalen vakken gevuld met oranje kroketten en bamiblokken. Een SS-uniform ontbeert broekzakken waar je kleingeld in kwijt kunt en dus nam ik met een lege maag plaats aan de keukentafel. Zoals verwacht was ook de krant volledig oranje en als verdoofd sloeg ik hem open. Blije foto’s van handenschuddende fractieleiders, die net een Oranjeplus kabinet hadden gevormd. Er stond bij dat het inzetten van mensen van de technische staf van het Nederlands Elftal als onderhandelaars een gouden greep was geweest en dat de formatie daardoor een fluitje van een cent was. In het laatste stuk van mijn droom hoorde ik op een oude oranje transistorradio het bericht dat Balkenende de nieuwe voorzitter van de Oranjevereniging werd. Hij zag dat als een enorme uitdaging. Ineens kreeg ik het Spaans benauwd en viel ik flauw.

Met een schok word ik wakker. Ik kijk uit het raam en vang nog net een glimp op van de krantenjongen. Hij fietst door de straat met een oranje pruik op zijn hoofd. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. We worden wereldkampioen!

\"\"

Meer columns op Life is a Bitch!

Zo, nu eerst een Bavaria!

Uitgerust met een hotdog in de ene en een biertje in de andere hand zit ik voor de televisie. Spanning alom, want de eerste wedstrijd van Oranje staat op punt van beginnen. Hoge verwachtingen natuurlijk, want zoals altijd worden we wéér kampioen. Het volkslied klinkt en er is zelfs een aantal spelers dat opzichtig mee bromt. Dat belooft wat voor de wedstrijd!

Een fluitje van de scheids en we zijn begonnen. Gehuld in het oranje en met een ietwat verhoogde hartslag volg ik het potje en snap prima dat het begin wat aftastend is. De NOS heeft na een klachtenregen het geluid van de vuvuzela’s zachter gezet, zodat de kijker niet voortdurend denkt achtervolgd te worden door Maya de Bij en consorten. Na een half uur vraag ik me af of de regie ook aan de beeldknop heeft gedraaid. Het voetbal van onze jongens lijkt zich in slow motion af te spelen. Wat een gezapig potje. De cameraman verveelt zich ook en neemt wat shots van het publiek. Plotseling verschijnt er een stuk of wat blonde dames in een oranje jurkje in beeld. De vlotte combinaties zijn duidelijk op de tribunes te vinden en niet op het veld. Goed bewegend en swingend geven de fanatieke meiden de voetballers van Oranje het goede voorbeeld. Verzorgd en oogstrelend.  Nederland wint de wedstrijd, maar het zijn de oranje dansmariekes die de rest van de week het nieuws beheersen.

Zo lieftallig als ze hun best hebben gedaan om sfeer te maken in het stadion, zo hardhandig zijn ze door een paar brulapen van de FIFA het stadion uitgeknikkerd. Hoe gek het ook klinkt, maar hun jurk heeft de dames de das om gedaan. Nu is het ook nog zo dat twee van de meisjes vervolgd worden. Waar dit over gaat? Bier! En geld. Bavaria heeft de dames betaald om gekleed in het beruchte jurkje sfeer te maken bij de wedstrijd van Oranje. En dat is een doorn in de FIFA-ogen. De voetbalbonzen hebben namelijk een sponsorcontract met Budweiser. En daarom zijn andere biermerken taboe tijdens het WK. Het gaat hier echter om jurkjes zonder enige merknaam. Enige wat de kijker ziet zijn wat leuke, uitzinnige fans die hetzelfde kledingstuk aan hebben. De reclamewereld is er volgens mij eentje waarin je met een origineel en creatief idee een zo groot mogelijke exposure behaalt. Hoe geniaal ben je als je dat kunt met een paar aantrekkelijke dames en merkloze jurkjes? De FIFA laat zien weinig op te hebben met sportiviteit. Eerst genieten de vieze grijsaards van de Bavaria Babes en vervolgens worden de dames als oud vuil het stadion uitgezet met een aanklacht aan hun broek. Ehh jurk. Voldaan leunt de FIFA-voorzitter achterover in zijn zetel. Zo, nu eerst een Bavaria.

\"\"

Meer columns op Life is a Bitch!

Afrikaantje pesten

Zuid-Afrika lijkt mij een mooi land. Ik stel me uitgestrekte vlakten voor waar je volop kunt genieten van een grote verzameling wilde dieren en een prachtige natuur. Zou Sepp Blatter daar vorige week ook aan gedacht hebben? Sepp is voorzitter van de FIFA en in die rol afgelopen vrijdag aanwezig in Kaapstad bij de loting van het wereldkampioenschap voetbal. Volgend jaar wordt er weer gevoetbald om de bal van goud en voor het eerst vindt dit plaats op het continent Afrika. Het principe van een loting is mij volkomen duidelijk. Je pakt een lootje uit bak A en eentje uit bak B en dan weet je tegen wie je moet spelen. Wat mij echter niet duidelijk is, is de zielige poppenkast die daarmee gepaard gaat. Een loting is niet bepaald een gebeurtenis waar je heel erg opgewonden van wordt. Witte balletjes met een papiertje erin die in een glazen bol liggen te wachten tot ze eruit gehaald worden. Daarna volgen vaak de inhoudelijk sterke reacties op de uitkomsten. Denk aan opmerkingen als ‘deze loting mogen we niet onderschatten’ of ‘we zullen waakzaam moeten zijn’. De yuppenkliek van de FIFA vindt de loting wél spannend en maakt er daarom een grootse happening van. Het is natuurlijk héél erg belangrijk voor iedereen om te weten bij welke landen je in de groep zit. En dus worden alle belangrijke mensen uit het voetbalwereldje en voorál de mensen die zichzelf belangrijk vinden, ingevlogen om het schitterende schouwspel van de loting bij te wonen. Zodra de camera’s op deze lieden gericht zijn weten ze niet hoe gauw ze moeten roepen dat het zo fantastisch is voor het Afrikaanse volk dat het voetbal eindelijk op hun grondgebied plaatsvindt. Nou, wat is de ‘echte’ Zuid-Afrikaan er blij mee, ik heb de beelden gezien.

Daar waar de grijze elite langzaam over de rode loper richting de zaal schrijdt, staan de hongernegers buiten de hekken toe te kijken. Watertandend kijken Oom Tom en zijn kornuiten toe hoe al die omhooggevallen trainers met hun gelifte vrouwen grijnzend aansluiten in de rij voor het uitbundige buffetdiner. En het eten is me toch lekker in Afrika! Heerlijk die inheemse, met veel zorg geplukte vruchten. Een journalist vraagt buiten één van de locals tussen de tralies van het hek door of hij ook zo dolgelukkig is dat het voetbal eindelijk ‘thuis’ is. De man antwoordt verontwaardigd dat hij ook graag binnen had gezeten en had kunnen zien hoe de charmante Charlize Theron de lootjes uit de glazen bol haalde, maar dat hij slechts een gewoon arm Afrikaantje is en dat hij waarschijnlijk alleen maar het uitzicht verpest voor de televisiekijkers. Jammer voor hem. Binnen probeert Sepp zijn genodigden te amuseren met Zakumi, de officiële mascotte van het WK. Deze geestige luipaard is waarschijnlijk het meest pure wat ze te zien krijgen van Zuid-Afrika voordat iedereen weer naar huis vliegt in zijn privéjet. Ik kan niet wachten tot het feest begint in juni.

\"\"

\’